در پیچ وخم جاده ها ، تو غربت تنهایی
تنها همدم مرور خاطرات غمه
در فصل سرد جدایی حقیقت
غزل غزل نوشتن از واژ ه های بی کسیه
تنها یادگار تو - من زخم غمه
وقتی دلت تنگ می شه واسه رفتن
اشکات تو چشات واسه واژه ها حرفها داره
در تنهایی فصل سرد ، اشک بی کسی
تو مژگان چشات پنهون می شه
اشک دلتنگی تو غبار چهره ات مخفی میشه
تا واسه آدما قصه تکراری موندن نشه
|